Leven in het nu – hoe doe je dat?

Hij is een Britse korthaar, roodharig, sloom, te dik, houdt ervan geaaid te worden en hij is bang voor de deurbel. Dat zou bij je op kunnen komen als je naar mijn kat kijkt en hij niet weggerend is omdat je bij de voordeur had aangebeld. Je hebt hem bekeken, z‘n vacht gevoeld, z‘n gedrag gezien. Maar heb je dan mijn kat ervaren? Of is er nog veel meer te zeggen over deze kat, veel meer te voelen, te weten?

Op het moment dat we etiketten gaan plakken, het heden willen beschrijven met kennis uit het verleden, zijn we weg van de ervaring, en weg uit het nu. We zijn gaan denken, oordelen, vergelijken en dat heeft ons bewustzijn vernauwd. In plaats van met al onze zintuigen het dier waar te nemen met volledige aandacht, is de aandacht in ons hoofd gericht op dat wat we al wisten. Eigenlijk is dat zonde. We missen een hoop maar we weten het niet, want we zijn het zo gewend.

Maar nu zijn daar de zelfhulpboeken over leven in het nu. De mindfulness, Eckhart Tolle, Deepak Chopra, die zeggen dat we alleen in het moment ons geluk kunnen vinden. Hoewel ik inmiddels door afweer om te keren ervaar wat het betekent om meer in het nu te leven, is de betekenis ervan pas echt tot me doorgedrongen na twee recente inzichten.

In de eerste plaats de illusie van tijd. Ik weet het niet zeker, maar ik denk dat ik hem begrijp. Ik ben hem gaan begrijpen door verhalen van bijna-doodervaringen waarin mensen in een split second hun hele leven aan zich voorbij zien trekken. Ik denk dat wanneer je bewustzijn volledig is, dat wil zeggen, niet zoals nu, waarin we maar een heel klein deel van het elektromagnetische spectrum waarnemen (licht, geluid), je alles van verleden, heden en toekomst kunt waarnemen in het ene moment in het hier en nu.

Dat als ik mijn kat niet liefdevol behandel, ik met al mijn zintuigen in het hier en nu de gevolgen kan voelen voor de toekomst en ik, als ik me helemaal openstel voor deze kat, alles in dit ene moment kan voelen, ook wat de kat al heeft meegemaakt in zijn leven en hoe zijn hele wezen is. Daarmee verdwijnt de tijd eigenlijk en zit alles als een hologram opgesloten in dit moment.

Het andere inzicht over hoe het werkt kwam door het lezen van Krishnamurti‘s werk. Hij laat zien hoe ons denken ons uit een ervaring haalt. Hoe we voortdurend door dingen te willen begrijpen, te labelen en te beoordelen, weg gaan van de ervaring. Dit maakt dat ons bewustzijn zich vernauwt. Hierdoor nemen we niet meer alles waar, niet meer de grootsheid van de schepping, de liefde en schoonheid die in alles zit en ook het verdriet dat onze wezens ondervinden van liefdeloosheid. Deze afgescheidenheid, niet volledig bewust zijn maakt dat we iets missen, wat ons leeg en onvervuld maakt. Hierdoor gaan we op zoek naar vervulling door ons te verliezen in allerlei activiteiten om ons goed te voelen, boeken hierover te lezen, spiritualiteit te gaan beoefenen, of onzinnige bezigheden of verslavingen ontwikkelen. Maar al dit gedrag haalt ons weg uit het nu, weg van ons leven te leven. Weg van dat wat er is op dit moment volledig aan te gaan, zonder op zoek te zijn naar iets beters.

Ik wist door PRI dat we voortdurend door symbolen uit het nu getrokken worden doordat onze aandacht door afweer gegijzeld wordt. Krishnamurti maakte me weer bewust hoe vaak dat eigenlijk gebeurt.