Het kwaad – is het ergens goed voor?

Het kwaad nodigt ons uit te onderzoeken wat goed is. Het confronteert ons met onszelf, met ons verleden, met onze pijn, met onze blokkades in onszelf. Hierdoor kunnen we gaan slijpen aan onszelf. Als met een molensteen kunnen we onze eigen scherpe lagen gaan afschuren tot er zachtheid, rijkheid en innerlijke kracht tevoorschijn komt.

Het kwaad roept op tot handelen en beslissen. Daarmee worden we bewust van wat belangrijk is, zeker als we verkeerd beslissen. Als we dan kunnen voelen wat dat met ons en de ander doet, kunnen we een stap verder komen in onze persoonlijke groei. Zonder het kwaad zouden we geen liefde kunnen ervaren. Net zoals warmte niet bestaat zonder kou en licht niet zonder duister. Juist in het bestaan van beide kanten wordt zo duidelijk wat beide betekenen en dient zich de keuze aan. Soms zal dit een moeilijke keuze opleveren, een die pijn doet voor onszelf maar veel oplevert voor een ander. Soms kunnen we die keuze nog niet maken. Dan kiezen voor ons eigenbelang. Wijzelf brengen dan het kwaad voort.

Mensen hebben de neiging het kwaad te veroordelen en te willen bestrijden. Het lijkt de oorzaak van alle ellende. In de wereld is natuurlijk ook veel ellende. Ieder van ons heeft een dosis kwaad op z'n pad waar je mee hebt te dealen. De vraag is hoe je dat het meest effectief doet. Wat je aandacht geeft groeit en wat je bestrijdt vecht extra hard terug. Er is één kracht die het kwaad kan overwinnen: de kracht van de liefde. Het is alsof met werkelijke compassie voor de oorzaak, de bron van het kwaad, deze kan verdwijnen. Dit is wat in het Christendom de hoogste vorm van liefde is: de liefde voor de vijand. De kracht van de liefde is de sterkste kracht en zal altijd overwinnen.

Het kwaad is niet een persoon. Het is niet de ene die goed is en de ander slecht. Het is een kracht die zich van ons meester maakt als we onszelf willen beschermen, maar die we ook kunnen afschudden, niet toelaten of zelfs kunnen omzetten. Hoe sterker we de gevolgen van de kwade kracht kunnen voelen in volledige overgave, hoe meer we kunnen voelen wat er mist. Dit brengt een enorm bewustzijn aan liefde voort.

Kwaad ontstaat uit angst; angst voor het verlies van jezelf, je eigenheid, je leven. Dit eerst zien bij jezelf, daarna bij je omgeving en ten slotte bij de wereld geeft de kans om met compassie te voelen wat er werkelijk nodig is en hier naar te handelen. Juist door de aanwezigheid van het kwaad komen we verder in het ontwikkelen van een betere wereld.

Afweren zou je kunnen zien als een manifestatie van het kwaad bij een persoon. Door de afweer raken we afgesloten van ons hart en daarmee van de verbinding met wie we werkelijk zijn. We komen in angst of een hogere afweer terecht die ons laat geloven dat we gescheiden zijn van de liefde.